Ambulante begeleiding

We vinden het zeer belangrijk dat de begeleiding daar gebeurt waar ook de hulpvraag is; thuis op school, stage of op bij de vrijetijdsbesteding. Zo kunnen we gezamenlijk maximaal aan de slag om handvaten te geven op de momenten dat het minder goed gaat.

Ambulante begeleiding

Prolis weet dat problemen bij de opvoeding van kinderen verschillende oorzaken kunnen hebben. Daarom hebben wij in onze begeleiding het uitgangspunt dat iedereen binnen het gezin de ruimte krijgt om zich te ontwikkelen en te werken aan deze problemen.  In samenspraak stellen we doelen op waar we op een efficiënte en oplossingsgerichte manier naar toe werken.

Doel

Veel organisaties houden vast aan een vaste methode en passen dit op verschillende hulpvragen toe. Wij draaien het om, we kijken naar de hulpvraag en gaan met het team bekijken welke methode het beste zal aansluiten.

Bij Prolis bieden wij handvatten aan ouders en verzorgers voor opvoeding en/of omgang met kinderen met sociaal-emotionele en/of psychiatrische problematiek. Prolis ondersteunt op een flexibele manier bij:

  •    Herstel van ouder-kindrelatie: de communicatie weer op gang helpen
  •    U ondersteunen in het proces waar u weer ouder kunt zijn voor uw kind, i.p.v. politieagent of therapeut.
  •    Opheffen stagnaties in een van de ontwikkeltaken van het kind/ adolescent
  •    Betrekken van netwerk: leerkracht vertrouwenspersoon, familie en vrienden
  •    Omgaan met opvoedingsproblemen
  •    Begeleiden van de jongere in het toewerken naar zelfstandigheid: opleiding, werk en wonen

Voor wie

Voor alle kinderen, jongeren in de leeftijd van 0 tot 23 jaar en hun ouder(s)/ verzorger(s) 

Bereikbaarheid-

wij zijn 24/7 bereikbaar op 085 – 130 1242 of info@prolis.nl

 

Begeleiding op locatie

Vrijwel alle kinderen en jongeren die wij begeleiden volgen onderwijs of hebben (vrijwilligers) werk. In het leven van kinderen en jongeren merken we dat er sprake kan zijn van verschillend gedrag op verschillende plekken, op school kan het kind heel rustig zijn terwijl het thuis de boel op stelten zet. Soms ontstaat hierdoor de vraag vanuit het kind, de ouders, school of werkgever voor extra  begeleiding op locatie. Het uitgangspunt is dat we in het moment zelf praktische tips en handvatten kunnen aanreiken aan zowel het kind/ de jongere als wel de mensen waarmee hij/ zij op dat moment te maken heeft.

Hulp op afstand

Bereikbaarheid is voor ons een belangrijk punt in ons zorgaanbod. Het kan fijn zijn dat naast de intensieve begeleiding thuis u ook nog contact kunt onderhouden mocht u extra ondersteuning willen. Wat waren de tips die u heeft besproken en hoe kunnen jullie elkaar het beste ondersteunen wanneer het lastig is? Vragen die dan ontstaan zijn goed via beeldbellen, telefonisch of met een tekstbericht te beantwoorden.

Kind

Heb je soms ergens last van maar weet je niet precies hoe dat komt? Je kunt dan eens met iemand van Prolis praten als jij thuis of op school problemen hebt, of als je het lastig vindt om met andere kinderen te spelen. Vaak is er samen met je ouders een oplossing te vinden. Het is helemaal niet erg om eens hulp te vragen. Wij kunnen met je praten over dingen die je dwars zitten, of als je problemen hebt met:

  • met op school zijn
  • spelen met andere kinderen
  • omgaan met een moeilijke gebeurtenis
  • concentratie (druk of juist dromerig)
  • omgaan met je gevoelens ( blij, boos, bedroefd of bang)

 

Adolescent

Tussen de 16 en 27 jaar doorloop je als jongere een fase die ook wel adolescentie wordt genoemd. In de levensfase 16 tot 27 jaar verandert er veel voor je. Je gaat zelfstandig wonen, je eigen geld verdienen en steeds meer beslissingen zelf nemen. De meeste jongeren leren dit vanzelf, er is echter een groep van circa 15% jongeren die in meer of mindere mate kwetsbaar is en extra ondersteuning nodig heeft op de weg naar volwassenheid.

Prolis werkt samen met je aan een oplossing voor problemen op school, thuis of op het werk. Bij Prolis is het voornaamste doel om te werken aan je zelfstandigheid. We kijken samen met je naar je sterke eigenschappen en gebruiken die om de gestelde doelen te bereiken. We werken in het traject samen met het gezin en de mensen uit je netwerk, je kunt hen vertrouwen en ook zij kunnen baat hebben bij gesprekken en handvatten.

Hoe werkt het?

Prolis gaat eerst met jou gezin over de problemen praten. Dit kunnen we bij je thuis doen, maar ook op school. Als je het moeilijk vindt om woorden te vinden voor je problemen dan gaan we kijken naar manieren die jij wel prettig vindt, vaak helpt het om iets te gaan doen. Als we met jou en je ouder(s) begrijpen wat de problemen zijn, dan gaan we een plan maken. Er zijn veel manieren om een oplossing te vinden. Bij iedere manier hebben we jou heel hard nodig.

Traject

Gemiddelde duur van een zorgtraject in maanden

Begeleider voor het hele traject

Bereikbaar

Het verhaal van

Op dit moment volg ik de opleiding marketing en communicatie maar ik wil graag in de zorg gaan werken, met name het werken met jongeren of verslaafden spreekt mij aan. In mijn vrije tijd speel ik graag een potje voetbal of ga ik op stap.

Mijn jeugd is lang niet altijd gemakkelijk geweest, ik heb ADHD en trekken van Autisme. Omdat mijn moeder veel problemen heeft en ik geen contact heb met mijn vader, zijn mijn opa en oma mijn pleegouders. Ik woon al sinds mijn zevende bij hen. Als gevolg van de problemen die ik thuis had, is mijn eigen slaapkamer altijd mijn veilige plek geweest en nog steeds. In mijn gedrag ben ik angstig en vermijdend, onzeker en heb een gebrekkige motivatie voor het zelf verantwoordelijkheden pakken. Dit alles maakte dat er in het contact met opa en oma veel stress momenten en ruzies waren.

In de afgelopen jaren heb ik veel hulpverleners zien komen en gaan. Helaas hebben zij bijna nooit bij mij een aansluiting weten te vinden. Een gesprek waarin ik kon zeggen wat ik vond kwam er bijna nooit van. Na een goed gesprek met iemand van het sociale wijkteam is uiteindelijk Prolis ingeschakeld.

De gesprekken met de begeleider van Prolis verliepen anders, hij heeft zich gefocust op één speerpunt; het uit bed komen. Ik vond dit erg moeilijk en soms nog wel. In de gesprekken keken we naar wie wat deed in het starten van de dag. Want niet alleen was ik niet gemotiveerd om uit bed te komen, mijn opa en oma waren juiste extra gemotiveerd om mij uit bed te krijgen. Dit omdat ik anders problemen zou krijgen op school, zoals al wel vaker was gebeurt. Dit zorgde dus vaak voor ruzie die dan de hele dag kon duren. Na meerdere gesprekken hierover en continue te bespreken wat er wel goed ging merkte ik langzaam verandering bij mijn opa en oma en ook bij mijzelf. We zagen dat niet alleen het starten van de dag beter ging maar dat ook andere zaken. Ik had meer energie, dus ging niet meer ’s middags na school op bed liggen, ook ben ik weer gaan voetballen. Inmiddels heb ik zelfs een vriendin en een baantje gevonden.

Het contact tussen mijn opa en oma en mijzelf is zo verbeterd dat ik na een jaar met ondersteuning van Prolis kan zeggen dat ik weer het gevoel heb dat ik bij mijn opa en oma terecht kan en dat we weer normaal een gesprek kunnen voeren. Het feit dat mijn begeleider sturend is geweest in de gesprekken met zijn vragen en in bijvoorbeeld wie er aan het woord was heeft hier zeker aan bij gedragen. Uiteindelijk heeft het traject me meer gebracht dan ik verwacht had en weet ik dat als ik nog een vraag heb ik altijd nog even een kan appen of bellen.

Hallo, ik ben Denice en ik woon samen met mijn moeder, 2 honden en 1 kat. Via het sociale wijkteam ben ik bij Prolis terecht gekomen. Ik had moeite met het bespreken van mijn emoties en dan vooral omtrent mijn vader die niet bij ons woont. Ook had ik moeite om mijn plek te vinden in de klas.

Inmiddels kan ik zeggen dat ik mijn plek heb gevonden in de klas. Ook het praten over mijn gevoelens gaat makkelijker, het lukt nog niet altijd maar dat is niet erg. Ik heb hierin al veel geleerd.

Wat mij heeft geholpen is dat ik niet alleen in een kantoor heb hoeven praten. Omdat mijn begeleidster geïnteresseerd was in mij en dat we konden praten over mijn interesse was het voor mij makkelijker om over mijzelf te praten. Het hielp dan dat we samen konden lopen, fietsen, naar de speeltuin en soms hardlopen om samen te praten. Het maken van tekeningen, over hoe ik me in voor mij lastige situaties voelde, hielp mij enorm omdat ik het dan niet hoefde te zeggen maar kon tekenen.

Als ik iemand ander Prolis zou aanraden zou ik zeggen dat ze goed hun werk doen en diep op de onderwerpen in gaan. Ik geef hun een 9.

Wij zijn Frank en Leonie en hebben samen twee kinderen. Sinds 2,5 jaar zijn wij gescheiden omdat tijdens onze relaties er te vaak conflicten tussen ons waren. We hebben hiervoor verschillende trajecten gelopen zowel individueel als samen bij diverse professionals. Helaas heeft dit niet geholpen in het bij elkaar blijven.

Het scheiden was en is een lastig proces. Iedereen in het gezin heeft hieronder te lijden.

Naast de scheiding speelt er meer, bij Frank is er sprake van autisme (asperger) hij was zo erg ontdaan van de gehele echtscheidingssituatie dat hij even in het ziekenhuis is opgenomen om daar bij te komen. Tot op de dag van vandaag vind hij het lastig om de scheiding een plek te geven. Frank voelt zich met momenten onmachtig en boos over de gehele situatie.

Ook de kinderen ondervinden last van de situatie. Omdat er veel spanningen zijn over de afspraken en de communicatie tussen ouders met momenten stroef verloopt staan de kinderen soms letterlijk tussen beide ouders in om sturing te geven aan de situatie en te de-escaleren. Met name dochter ziet vanwege haar leeftijd veel van de strijd tussen ouders. Zoon bij wie er mogelijk sprake is van Autisme lijkt het minder bewust mee te maken.

Moeder loopt vooral tegen de belasting van het gezin aan. Wat mag/ kan ze verwachten van haar ex partner. Hoe geef je invulling aan een alleenstaand moederschap waarbij vader met de beste intenties niet volledig belast kan worden. Hoe

In het traject wat we met Prolis hebben gelopen is het belang van de kinderen altijd voorop gesteld. Welke keuze’s moeten wij als ouders maken om de belangen van de kinderen te dienen. Dit was en is met momenten lang niet altijd even makkelijk omdat we ook met elkaar te maken hebben. Het maken van afspraken is dankzij soms moeizame communicatie een langdurig proces, waarbij de basisemoties verschillen. Voor Frank geldt dat hij nog steeds hoop heeft in een samenzijn al dan niet in de vorm van een relatie. Leonie wilt graag meer afstand en kan hier heel strikt in zijn, maar is ook zoekende hoe ze Frank kan ondersteunen in de momenten dat hij zorg draagt voor de kinderen.

We hebben veel gesprekken gehad zowel 1 op 1, als samen als ouders. Ook hebben de kinderen individuele gesprekken gevoerd om de scheiding een plek te kunnen geven.

Naast de gesprekken hebben we regelmatig gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te bellen Vooral in de weekenden was dit prettig.

Het verhaal van Emmanuel (11)

Om het verhaal van de begeleiding van Robbert aan Emmanuel in beeld te brengen heb ik een kort interview met Emmanuel gehouden.

Wat was de reden dat Robbert bij jou kwam?

Ik was vaak erg boos op mijzelf en ik had daar last van. Soms wilde ik na de voetbaltraining de sloot in rijden omdat ik het niet goed gedaan had. Ook anderen hadden daar last van zoals de kinderen in mijn voetbalteam, op school en thuis (mijn moeder, broer en zus).

Hoe ging de kennismaking?

De eerste keer was ik best zenuwachtig. Ik wist niet of ik antwoord zou weten op alle vragen. Maar het was gewoon gezellig en het ging goed. Ik heb mijn kamer laten zien. En later kwam hij ook nog een keertje bij mijn voetbaltraining kijken.

Wat hebben jullie gedaan tijdens de gesprekken?

We hebben de emotie thermometer besproken om te snappen hoe het werkt met boos worden. We hebben ook een rollenspel gedaan.

We hebben een cirkel gemaakt van mensen met wie ik een goede band heb en met wie ik een minder goede band heb.

We hebben gewerkt met de 5 g’s om lastige situaties beter te begrijpen. Dat schema maakte ik in het begin iedere week wel een keer samen met mama.

We hebben ook gepraat over mijn papa en dat ik hem mis en Robbert heeft me geholpen een brief aan hem te schrijven waarin ik kon vertellen wat ik voelde.

We hebben ook geknikkerd en gevoetbald en koekjes gebakken.

Wat heb je geleerd?

Ik heb geleerd om minder hoge eisen aan mezelf te stellen en tevreden te zijn met een voldoende ipv altijd met een 10.

Ik kan nu uit een situatie stappen wanneer ik het lastig vind. Ik kan beter een compromis zoeken. En ik weet wanneer ik er een volwassene bij moet halen. Ook op school bijvoorbeeld.

Ik heb leren omgaan met het missen van mijn papa en kan het beter accepteren.

En ik heb leren knikkeren!

Wat vond je van Robbert?

Ik vond hem aardig en soms grappig. Hij geeft duidelijke opdrachten en heel veel complimenten.

Wat wil je nog zeggen?

Het gaat veel gemakkelijker in je leven als je hulp vraagt en niet alles alleen wil doen.

 

Als moeder ben ik in mijn kracht gezet door Robbert. Ik werd bevestigd in wat ik goed deed in mijn opvoeding en kreeg handreikingen om, om te gaan met het gedrag van mijn kind wat lastiger was. Bijvoorbeeld zijn boosheid.

Doordat we in een onveilige situatie hadden geleefd, was ik geneigd om bepaald gedrag van de kinderen te accepteren terwijl Robbert liet zien dat dat niet bij hun ontwikkelingsfase paste. Bijvoorbeeld een kind in de nacht bij mij in bed laten slapen.

Ik vond het prettig dat de gesprekken hier thuis plaatsvonden. De dynamiek werd direct duidelijk en Robbert kon daar adequaat op inspelen. Tussen de gesprekken door was hij ook bereikbaar voor vragen en om mee te denken in lastige situaties. Hij betrok het hele systeem in zijn begeleiding wanneer dat nodig was. Dat creëerde een bedding voor verandering.

Meld u vandaag nog aan

U kunt zich zeer gemakkelijk via onze website aanmelden. Na uw aanmelding nemen we contact met u op voor het plannen van een vrijblijvend klikgesprek.

aanmelden